فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.
روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.
حکمت شماره‌ی ۲۸ · ۱ دقیقه خواندن
فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن…
باب هشتم در آداب صحبت
- ۱مال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گرد کردن مال.
- ۲موسی، علیه السلام، قارون را نصیحت کرد که:
- ۳دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی فایده کردند:
- ۴علم از بهر دین پروردن است نه از بهر دنیا خوردن.
- ۵عالم ناپرهیزگار کور مشعله‌دار است.
- ۶ملک از خردمندان جمال گیرد و دین از پرهیزگاران کمال یابد.
- ۷سه چیز پایدار نماند: مال بی تجارت و علم بی بحث و ملک بی سیاست.
- ۸رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان، عفو کردن از ظالمان جور است بر…
- ۹به دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش کودکان که آن به…
- ۱۰هر آن سری که در سر داری با دوست در میان منه چه دانی که وقتی دشمن گردد…
- ۱۱دشمنی ضعیف که در طاعت آید و دوستی نماید، مقصود وی جز آن نیست که دشمنی…
- ۱۲سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرم زده نشوی.
- ۱۳هر که با دشمنان صلح می‌کند سر آزار دوستان دارد.
- ۱۴چون در امضای کاری متردد باشی آن طرف اختیار کن که بی آزارتر بر آید.
- ۱۵بر عجز دشمن رحمت مکن که اگر قادر شود بر تو نبخشاید.
- ۱۶هر که بدی را بکشد خلق را از بلای او برهاند و او را از عذاب خدای عز و…
- ۱۷نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کار کنی…
- ۱۸خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی وقت هیبت ببرد.
- ۱۹دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم.
- ۲۰پادشه باید که تا به حدی خشم بر دشمنان نراند که دوستان را اعتماد نماند.
- ۲۱بدخوی در دست دشمنی گرفتار است که هر کجا رود از چنگ عقوبت او خلاص…
- ۲۲چو بینی که در سپاه دشمن تفرقه افتاده است، تو جمع باش.
- ۲۳دشمن چو از همه حیلتی فرو ماند، سلسلهٔ دوستی بجنباند، پس آنگه به دوستی…
- ۲۴سر مار به دست دشمن بکوب که از احدی الحسنیین خالی نباشد:
- ۲۵خبری که دانی که دلی بیازارد، تو خاموش تا دیگری بیارد.
- ۲۶پادشه را بر خیانت کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبول کلی واثق باشی…
- ۲۷هر که نصیحت خودرای می‌کند، او خود به نصیحتگری محتاج است.
- ۲۸فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن…
- ۲۹متکلم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.
- ۳۰همه کس را عقل خود بکمال نماید و فرزند خود بجمال.
- ۳۱ده آدمی بر سفره‌ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم به سر نبرند.
- ۳۲هر که در حال توانایی نکویی نکند، در وقت ناتوانی سختی بیند.
- ۳۳هر چه زود بر آید، دیر نپاید. خاک مشرق شنیده‌ام که کنند / به چهل سال…
- ۳۴کارها به صبر بر آید و مستعجل به سر در آید.
- ۳۵نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.
- ۳۶هر که با داناتر از خود بحث کند تا بدانند که داناست، بدانند که نادان…
- ۳۷هر که با بدان نشیند، نیکی نبیند.
- ۳۸مردمان را عیب نهانی پیدا مکن که مر ایشان را رسوا کنی و خود را بی…
- ۳۹از تن بی‌دل طاعت نیاید و پوست بی‌مغز را بضاعت نشاید.
- ۴۰نه هر که در مجادله چست، در معامله درست.