سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند شرم زده نشوی.میان دو کس جنگ چون آتش استسخن چین بدبخت هیزم کش استکنند این و آن خوش دگرباره دلوی اندر میان کوربخت و خجلمیان دو تن آتش افروختننه عقل است و خود در میان سوختندر سخن با دوستان آهسته باشتا ندارد دشمن خونخوار گوشپیش دیوار آنچه گویی هوش دارتا نباشد در پس دیوار گوشروی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.