کتاب‌رو

حکایت شماره‌ی ۱۲ · ۱ دقیقه خواندن

سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده.

سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده. انصاف در سر و روی هم فتادیم و داد فسوق و جدال بدادیم.

کجاوه‌نشینی را شنیدم که با عدیل خود می‌گفت: یاللعجب! پیادهٔ عاج چو عرصه شطرنج به سر می‌برد فرزین می‌شود، یعنی به از آن می‌گردد که بود و پیادگان حاج بادیه به سر بردند و بتر شدند.

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

گلستان کامل، رایگانحکایت بعدی ←

باب هفتم در تأثیر تربیت

  1. ۱یکی را از وزرا پسری کودن بود. پیش یکی از دانشمندان فرستاد که مر این…
  2. ۲حکیمی پسران را پند همی‌داد که جانان پدر هنر آموزید که ملک و دولت دنیا…
  3. ۳یکی از فضلا تعلیم ملک زاده‌ای همی‌داد و ضرب بی محابا زدی و زجر بی…
  4. ۴معلم کتابی دیدم در دیار مغرب ترشروی تلخ گفتار بدخوی مردم آزار گدا طبع…
  5. ۵پارسازاده ای را نعمت بیکران از ترکه عمان به دست افتاد.
  6. ۶پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت:
  7. ۷یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همی‌گفت:
  8. ۸اعرابیی را دیدم که پسر را همی‌گفت یا بنی انک مسئول یوم القیامة ماذا…
  9. ۹در تصانیف حکما آورده‌اند که کژدم را ولادت معهود نیست چنان که دیگر…
  10. ۱۰فقیره درویشی حامله بود، مدت حمل بسر آورده و مر این درویش را همه عمر…
  11. ۱۱طفل بودم که بزرگی را پرسیدم از بلوغ.
  12. ۱۲سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده.
  13. ۱۳هندوی نفط‌ اندازی همی‌آموخت. حکیمی گفت تو را که خانه نیین است، بازی…
  14. ۱۴مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار رفت که دوا کن.
  15. ۱۵یکی را از بزرگان ائمه پسری وفات یافت.
  16. ۱۶پارسایی بر یکی از خداوندان نعمت گذر کرد که بنده‌ای را دست و پای…
  17. ۱۷سالی از بلخ بامیانم سفر بود و راه از حرامیان پر خطر.
  18. ۱۸توانگرزاده‌ای را دیدم بر سر گور پدر نشسته و با درویش‌بچه‌ای مناظره در…
  19. ۱۹بزرگی را پرسیدم در معنی این حدیث که اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک.
  20. ۲۰یکی در صورت درویشان نه بر صفت ایشان در محفلی دیدم نشسته و شنعتی در…