غزل شماره‌ی ۵۳ · دیوان حافظ

منم که گوشهٔ میخانه خانقاه من است

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

برداشت امروزی و تعبیر

گوشه‌ی آرامی برای خود یافته‌اید و از شکوه و فقر دنیا فارغید. دعای سحرگاهی را فراموش نکنید. اگر خطایی از شما سر زده، با ادب و فروتنی آن را بپذیرید و گردن بگیرید؛ این راه بزرگواری است.

این برداشتی کوتاه از پیام غزل است، همان که در فال حافظ کتاب‌رو می‌آید؛ شرح بیت‌به‌بیت نیست. غزل حافظ چندلایه است و هر خواننده‌ای، در هر زمانی، معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.