غزل شماره‌ی ۳۴۰ · دیوان حافظ

من که از آتش دل چون خم می در جوشم

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

برداشت امروزی و تعبیر

در درون می‌جوشید اما لب فرو بسته‌اید و خاموشید. برای رسیدن به آرزویتان با جان تلاش می‌کنید. هر بار که می‌خواهید آزاد شوید، دلبستگی تازه‌ای گرفتارتان می‌کند. شور و شعر، آرامتان می‌کند.

این برداشتی کوتاه از پیام غزل است، همان که در فال حافظ کتاب‌رو می‌آید؛ شرح بیت‌به‌بیت نیست. غزل حافظ چندلایه است و هر خواننده‌ای، در هر زمانی، معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.