غزل شماره‌ی ۱۸۸ · دیوان حافظ

مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کند

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

برداشت امروزی و تعبیر

کسی که از سر فضولی بر شما عیب می‌گیرد، از اسرار دل خبر ندارد. به کمال محبت بنگرید، نه نقص‌ها؛ فقط بی‌هنران عیب‌جویی می‌کنند. یاد گذشته و جوانی گاهی دلتان را می‌لرزاند.

این برداشتی کوتاه از پیام غزل است، همان که در فال حافظ کتاب‌رو می‌آید؛ شرح بیت‌به‌بیت نیست. غزل حافظ چندلایه است و هر خواننده‌ای، در هر زمانی، معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.