غزل شماره‌ی ۴۷۹ · دیوان حافظ

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

برداشت امروزی و تعبیر

صبح تازه‌ای است؛ از گرفتاری «من و ما» رها شوید. کاری در پیش دارید که باید انجام شود؛ در کار یار کوتاهی نکنید. با بی‌نیازی و بخشندگی رفتار کنید.

این برداشتی کوتاه از پیام غزل است، همان که در فال حافظ کتاب‌رو می‌آید؛ شرح بیت‌به‌بیت نیست. غزل حافظ چندلایه است و هر خواننده‌ای، در هر زمانی، معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.