غزل شماره‌ی ۲۷۱ · دیوان حافظ

دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

روی هر بیت بزنید تا کارتش برای استوری ساخته شود.

برداشت امروزی و تعبیر

از کسی گله دارید که شما را پریشان کرده است. به امید وفا، از همه چیز نگذرید. از نادانان رنج می‌برید؛ این قصه دراز است، اما پایانی دارد. کمی به خود آیید و مراقب دلتان باشید.

این برداشتی کوتاه از پیام غزل است، همان که در فال حافظ کتاب‌رو می‌آید؛ شرح بیت‌به‌بیت نیست. غزل حافظ چندلایه است و هر خواننده‌ای، در هر زمانی، معنای تازه‌ای در آن می‌یابد.